O Hopperze, pandemii i spektaklu
Pracując nad koncepcją spektaklu, nie chciałam kopiować twórczości Hoppera. Chciałam z nim porozmawiać. Zadać mu pytania z perspektywy naszych czasów – świata po (albo raczej: wciąż w) pandemii, w którym ciało stało się polityczne, społeczne, kruche. Chciałam stworzyć przestrzeń, w której obecność zyskuje ciężar, a ruch nie musi być efektem, lecz wyborem. W której mówimy: jestem, nawet jeśli nikt nie pyta. Miasto, w którym dzieje się spektakl, nigdy nie śpi i bywa bezwzględnie nieprzyjazne. Wypełnione głosami, […]
O Hopperze, pandemii i spektaklu Dowiedz się więcej »